Þeir sem voru á Anfield í gær, fjöldi Íslendinga þar á meðal, urðu þess varir svo ekki varð um villst að mikil kergja er á meðal stuðningsmanna.
Baulið, sem kvað við þegar Rio Ngumoah var skipt af velli fyrir Alexander Isak á 67. mínútu, á sér tæpast fordæmi á undanförnum árum.
Við gerum ekki lítið úr skýringum Slot, sem sagði Rio hafa verið orðinn mjög þreyttan, en þær vega ekki þungt í heildarsamhenginu.
Ef undan er skilið glæsilegt mark Gravenberch í upphafi leiks var fátt til að gleðjast yfir eftir það. Jöfnunarmark Chelsea fer í sögubækurnar sem hreint út sagt hlægilegt.
Rifjum upp þessi orð úr færslu okkar frá 6. maí sl.:
“Liverpool-liðið er þannig innstillt nú um stundir að ef það er einhver möguleiki á að misstíga sig þá finna menn alltaf einhverja leið til þess. Ef ekki einhver tiltekinn leikmaður, þá með sameiginlegu átaki nokkurra samherja.”
Vert er að hafa í huga að í leiknum á Anfield í gær mættust ríkjandi Englandsmeistarar og Heimsmeistarar félagsliða! Viðureignin hefði tæpast þótt boðleg á héraðsmóti.
Svo er að sjá að leikmenn Liverpool bíði þess eins að leiktíðinni ljúki og þeir sem fara með sínum landsliðum á HM leggi meira kapp á að forðast meiðsli en að fórna sér fyrir félagið.
Stóra spurningin er þessi: Tekst liðinu með einbeittum brotavilja að tryggja að Liverpool nái ekki sæti í Meistaradeild Evrópu í haust?
Í ljósi þess sem á undan er gengið kæmi það kannski ekki á óvart þótt langsótt virðist í dag.
No comments yet